Zbrukany niedźwiedź

Dwieście pięćdziesiąt kilogramów kłów i pazurów, doprowadzonych do szaleństwa przez krążącą w żyłach chorobę. Ci drapieżcy pędzą po lasach, niszcząc wszystko, co stanie na ich drodze.

W swym bezmyślnym dążeniu do potęgi Nemedyjczycy eksperymentują z siłami pozostającymi poza ich kontrolą. Starają się odtworzyć czarny mór, który nękał ich kraj, po czym wypuścić go na swych wrogów – Aquilończyków.

Za pierwszym razem, kiedy to rozsiali zarazki w Górach Pogranicznych, zakazili miejscową faunę dziwną chorobą. Pozbawia ona zwierzęta naturalnej skóry, a ciało odchodzi im w strzępach od kości. Z powodu nieustannego bólu zwierzęta wpadają w obłęd.

Pośród tych rozwścieczonych drapieżników prym wiodą niedźwiedzie. Dwieście pięćdziesiąt kilogramów kłów i pazurów, doprowadzonych do szaleństwa przez krążącą w żyłach chorobę. Ci drapieżcy pędzą po lasach, niszcząc wszystko, co stanie na ich drodze. Mniejsze zwierzęta giną na miejscu, a nawet najsilniejsi drapieżcy padają ofiarą masakry sianej przez zbrukanego niedźwiedzia.

W północnej części Dzikich Ziem jest ukryta dróżka nazywana Diabelską Przełęczą. Podobno zamieszkuje tam demoniczny niedźwiedź, pochłaniający dusze tych, którzy odważą się tamtędy podróżować.

Tylko jeden człowiek twierdzi, że widział tego niedźwiedzia i przeżył. Był to Athero Wyrzutek. Szuka bohatera, który zabije niedźwiedzia i uważa, że jest to możliwe tylko przy pomocy posiadanej przez niego wiedzy.