Derketo
Bogini Derketo – „Oni pochwycą ją i wypróbują w sposób, o jakim nawet jej się nie śniło! Ona jest zbyt delikatna, aby znieść to, co ja wycierpiałam. Ja jestem córką Luxuru: nim ukończyłam piętnaście wiosen, przeszłam przez świątynie Derketo, bogini mroku i poznałam jej rytuały.”
– Pełzający cień, R. E. Howard , tłum. Zbigniew A. Królicki.
Derketo, boginię płodności i pożądania, pierwotnie czczoną w Shem, można znaleźć w panteonach wielu południowych królestw, szczególnie w Stygii i Kush. W stygijskiej krainie Derketo jest dekadenckim, rozpustnym bóstwem, służącym za religijną przeciwwagę dla sztywnej i ponurej wiary w Seta, Wielkiego Węża.
Niemal w każdym stygijskim mieście znajduje się wielka świątynia bogini, w której młode dziewczyny są wprowadzane w erotyczne misteria Derketo. Nowicjuszki bogini służą często za kurtyzany u stygijskich szlachciców i wysokich kapłanów, zaś kapłanki praktykują sztukę miłości z wiernymi w zamian za datki dla świątyń.
Wyznawcy bogini celebrują żniwa i zrównanie dnia z nocą w dzikich, pijackich orgiach, wyzwalających życiodajne moce Derketo. Choć arcykapłani Seta krzywo patrzą na swawolne rytuały świątyni i niektórzy chcieliby całkowicie wygnać ten kult z królestwa, wiedzą że szlacheckie rodziny i klasa kupiecka nigdy by na to nie pozwoliły.
Symbolem Derketo jest ryba, odzwierciedlająca moce płodności i życia, zaś w Shem często kojarzy się ją z życiodajną rzeką Styx. W Kush czci się ją jednak jako Derketę, złowrogą Królową Zmarłych.
Bogini Derketo – „Oni pochwycą ją i wypróbują w sposób, o jakim nawet jej się nie śniło! Ona jest zbyt delikatna, aby znieść to, co ja wycierpiałam. Ja jestem córką Luxuru: nim ukończyłam piętnaście wiosen, przeszłam przez świątynie Derketo, bogini mroku i poznałam jej rytuały.”
– Pełzający cień, R. E. Howard , tłum. Zbigniew A. Królicki.
Derketo, boginię płodności i pożądania, pierwotnie czczoną w Shem, można znaleźć w panteonach wielu południowych królestw, szczególnie w Stygii i Kush. W stygijskiej krainie Derketo jest dekadenckim, rozpustnym bóstwem, służącym za religijną przeciwwagę dla sztywnej i ponurej wiary w Seta, Wielkiego Węża.
Niemal w każdym stygijskim mieście znajduje się wielka świątynia bogini, w której młode dziewczyny są wprowadzane w erotyczne misteria Derketo. Nowicjuszki bogini służą często za kurtyzany u stygijskich szlachciców i wysokich kapłanów, zaś kapłanki praktykują sztukę miłości z wiernymi w zamian za datki dla świątyń.
Wyznawcy bogini celebrują żniwa i zrównanie dnia z nocą w dzikich, pijackich orgiach, wyzwalających życiodajne moce Derketo. Choć arcykapłani Seta krzywo patrzą na swawolne rytuały świątyni i niektórzy chcieliby całkowicie wygnać ten kult z królestwa, wiedzą że szlacheckie rodziny i klasa kupiecka nigdy by na to nie pozwoliły.
Symbolem Derketo jest ryba, odzwierciedlająca moce płodności i życia, zaś w Shem często kojarzy się ją z życiodajną rzeką Styx. W Kush czci się ją jednak jako Derketę, złowrogą Królową Zmarłych.
