Cymmeryjczycy
„Śmiejesz się głośno, pijesz tęgo i śpiewasz dobre pieśni, chociaż nigdy nie widziałem Cymmeryjczyka, który by pił coś mocniejszego od wody, śmiał się głośno czy śpiewał coś innego niż ponure pieśni żałobne.”
„Może to wpływ krainy, w której żyją — odparł król. — Nie ma bardziej posępnej ziemi; niekończące się wzgórza porośnięte gęstym lasem, wiecznie szare niebo i wiatr jęczący głucho w dolinach.”
„Nic dziwnego, że ludzie stają się ponurzy — zauważył Prospero, wzruszając ramionami i myśląc o jasnych, rozświetlonych słońcem równinach oraz czystych, leniwych rzekach Poitain, najdalej na południe wysuniętej prowincji Aquilonii.”
„Nie ma dla nich nadziei ani tu, ani na tamtym świecie — rzekł Conan. — Ich bogiem jest Crom wraz ze swą ponurą świtą, rządzący pozbawionym słońca królestwem wiecznych mgieł — krainą zmarłych! Wolę już wierzenia Aesirów.”
—Feniks na Mieczu, Robert E. Howard
Nad ludem Cymmeri wisi całun. Można byłoby przypuszczać, iż są to chmury – przyczyna panującej tam ponurej pogody: wiecznie ciemnych dni i gwałtownych burz, lecz prawda jest taka, że Cymmeryjczycy żyją pod całunem nadchodzącej zagłady. Rozpoczynają się ostatnie wieki Ery Hyboryjskiej i niewielu ludzi odczuwa to tak wyraźnie, jak północne klany barbarzyńców. To podświadome wrażenie – bardziej subtelna, wszechobecna melancholia niźli prawdziwe uczucie. Lecz ono jest obecne, we krwi i kościach każdego Cymmeryjczyka. Wszyscy to czują. Wszyscy wyczuwają, głęboko w środku, że zbliża się koniec.
W Age of Conan: Hyborian Adventures gracze przekonają się, że gra Cymmeryjczykiem może być niezwykle zróżnicowanym doświadczeniem. Ich barbarzyńska natura, ich potężna sylwetka i gotowość rzucenia się w wir walki, nawet nierównej, powinna spodobać się graczom wolącym rozwiązywać spory za pomocą miecza niż słów. Mimo to Cymmeryjczycy to lud o bogatej kulturze, sięgającej głębiej niż korzenie gór - poznawanie tego społeczeństwa przez gracza przyniesie wiele niespodzianek. Rzeczywiście są barbarzyńcami, lecz mają serca – serca bijące dla otaczającej ich ziemi i dla ich rodu. Stworzenie ciekawej historii dla postaci Cymmeryjczyka nie powinno być trudne.
Król Aquilonii Conan I jest najbardziej znanym Cymmeryjczykiem w Hyborii, chociaż nie jest typowym przedstawicielem swego ludu. Ceni życie, a jego pobratymcy walczą i narażają je. On pałał chęcią ujrzenia cudów świata, a jego lud nawet teraz pozostaje w ojczystych górach i nie dba o to, co dzieje się poza terytorium ich klanu. W Cymmerii życie jest ciężkie i nie ma na to lepszego dowodu niż jej mieszkańcy - ponurzy jak tamtejsza pogoda.
Cymmeryjczycy to barbarzyński lud. Ich kultura została ukształtowana przez surową i ponurą krainę tak, że obcokrajowcy patrzą podejrzliwie na północne plemiona i zastanawiają się czy Cymmeryjczykom zdarza się zaśmiać lub śpiewać pieśni inne niż żałobne. Świat poza Cymmerią, widzi w nich barbarzyńców z zimnego i skalistego regionu, którzy cierpią od wewnętrznych wojen między zwaśnionymi plemionami i żyją wyłącznie dzięki wysiłkom ofiarnych myśliwych zdobywających pożywienie. Cymmeryjczycy żyją w nieprzyjaznej krainie. Wzbudza to współczucie u innych nacji, lecz im daje siłę, której nie można nauczyć się na żadnym szkoleniu.
Choć Cymmeryjczycy uważają Croma za swego boga, to nie oddają mu czci tak, jak Aquilończycy czczą Mitrę, a Stygijczycy lękają się Seta. Crom obserwuje i rozmyśla siedząc na swym górskim tronie, lecz nie dba o życie śmiertelników. Cymmeryjczycy uważają, że Crom daje im siłę w chwili narodzin – siłę, która będzie im potrzebna w życiowych próbach. Potem są zdani na siebie i tak powinno być.
Barbarzyńcy w niewielkim stopniu wykorzystują pismo i naukę z ksiąg, wolą przekazywać swą wiedzę ustnie w postaci opowieści przy ognisku lub szeptanych legend. Cenią sobie umiejętności bojowe, siłę fizyczną i przede wszystkim samodzielność. Choć mają wróży i szamanów, to siły nadnaturalne raczej ich przerażają, nie wywołując u nich zachwytu i nie kusząc. Są dumni z tego, że idą przez życie wykorzystując swą siłę, umiejętności oraz spryt i nigdy nie uciekają się do sztuk magicznych, kalających dusze innych nacji.
Nic dziwnego, że Cymmeryjczycy zwykle wybierają ścieżkę związaną z bronią, krwią i ciężką pracą. Jako gracze macie do wyboru trzy z czterech archetypów: łotrów, żołnierzy i kapłanów. Ścieżka maga jest zamknięta dla Cymmeryjczyków, lecz większość z nich i tak nie jest zainteresowana zgłębianiem tajników magii. Ci, którzy czują więź z innymi światami wolą zostać kapłanami, by potem wstąpić w szeregi szamanów Niedźwiedzia. Ci, którzy wybiorą drogę łotra mogą wybrać klasę łowcy i barbarzyńcy, a żołnierze mogą zostać strażnikami, zdobywcami lub mrocznymi templariuszami. Niezależnie od dokonanego przez was wyboru, gra Cymmeryjczykiem będzie wyzwaniem!
Cymmeryjczycy mogą wybierać następujące klasy:
„Śmiejesz się głośno, pijesz tęgo i śpiewasz dobre pieśni, chociaż nigdy nie widziałem Cymmeryjczyka, który by pił coś mocniejszego od wody, śmiał się głośno czy śpiewał coś innego niż ponure pieśni żałobne.”
„Może to wpływ krainy, w której żyją — odparł król. — Nie ma bardziej posępnej ziemi; niekończące się wzgórza porośnięte gęstym lasem, wiecznie szare niebo i wiatr jęczący głucho w dolinach.”
„Nic dziwnego, że ludzie stają się ponurzy — zauważył Prospero, wzruszając ramionami i myśląc o jasnych, rozświetlonych słońcem równinach oraz czystych, leniwych rzekach Poitain, najdalej na południe wysuniętej prowincji Aquilonii.”
„Nie ma dla nich nadziei ani tu, ani na tamtym świecie — rzekł Conan. — Ich bogiem jest Crom wraz ze swą ponurą świtą, rządzący pozbawionym słońca królestwem wiecznych mgieł — krainą zmarłych! Wolę już wierzenia Aesirów.”
—Feniks na Mieczu, Robert E. Howard
Nad ludem Cymmeri wisi całun. Można byłoby przypuszczać, iż są to chmury – przyczyna panującej tam ponurej pogody: wiecznie ciemnych dni i gwałtownych burz, lecz prawda jest taka, że Cymmeryjczycy żyją pod całunem nadchodzącej zagłady. Rozpoczynają się ostatnie wieki Ery Hyboryjskiej i niewielu ludzi odczuwa to tak wyraźnie, jak północne klany barbarzyńców. To podświadome wrażenie – bardziej subtelna, wszechobecna melancholia niźli prawdziwe uczucie. Lecz ono jest obecne, we krwi i kościach każdego Cymmeryjczyka. Wszyscy to czują. Wszyscy wyczuwają, głęboko w środku, że zbliża się koniec.
W Age of Conan: Hyborian Adventures gracze przekonają się, że gra Cymmeryjczykiem może być niezwykle zróżnicowanym doświadczeniem. Ich barbarzyńska natura, ich potężna sylwetka i gotowość rzucenia się w wir walki, nawet nierównej, powinna spodobać się graczom wolącym rozwiązywać spory za pomocą miecza niż słów. Mimo to Cymmeryjczycy to lud o bogatej kulturze, sięgającej głębiej niż korzenie gór - poznawanie tego społeczeństwa przez gracza przyniesie wiele niespodzianek. Rzeczywiście są barbarzyńcami, lecz mają serca – serca bijące dla otaczającej ich ziemi i dla ich rodu. Stworzenie ciekawej historii dla postaci Cymmeryjczyka nie powinno być trudne.
Król Aquilonii Conan I jest najbardziej znanym Cymmeryjczykiem w Hyborii, chociaż nie jest typowym przedstawicielem swego ludu. Ceni życie, a jego pobratymcy walczą i narażają je. On pałał chęcią ujrzenia cudów świata, a jego lud nawet teraz pozostaje w ojczystych górach i nie dba o to, co dzieje się poza terytorium ich klanu. W Cymmerii życie jest ciężkie i nie ma na to lepszego dowodu niż jej mieszkańcy - ponurzy jak tamtejsza pogoda.
Cymmeryjczycy to barbarzyński lud. Ich kultura została ukształtowana przez surową i ponurą krainę tak, że obcokrajowcy patrzą podejrzliwie na północne plemiona i zastanawiają się czy Cymmeryjczykom zdarza się zaśmiać lub śpiewać pieśni inne niż żałobne. Świat poza Cymmerią, widzi w nich barbarzyńców z zimnego i skalistego regionu, którzy cierpią od wewnętrznych wojen między zwaśnionymi plemionami i żyją wyłącznie dzięki wysiłkom ofiarnych myśliwych zdobywających pożywienie. Cymmeryjczycy żyją w nieprzyjaznej krainie. Wzbudza to współczucie u innych nacji, lecz im daje siłę, której nie można nauczyć się na żadnym szkoleniu.
Choć Cymmeryjczycy uważają Croma za swego boga, to nie oddają mu czci tak, jak Aquilończycy czczą Mitrę, a Stygijczycy lękają się Seta. Crom obserwuje i rozmyśla siedząc na swym górskim tronie, lecz nie dba o życie śmiertelników. Cymmeryjczycy uważają, że Crom daje im siłę w chwili narodzin – siłę, która będzie im potrzebna w życiowych próbach. Potem są zdani na siebie i tak powinno być.
Barbarzyńcy w niewielkim stopniu wykorzystują pismo i naukę z ksiąg, wolą przekazywać swą wiedzę ustnie w postaci opowieści przy ognisku lub szeptanych legend. Cenią sobie umiejętności bojowe, siłę fizyczną i przede wszystkim samodzielność. Choć mają wróży i szamanów, to siły nadnaturalne raczej ich przerażają, nie wywołując u nich zachwytu i nie kusząc. Są dumni z tego, że idą przez życie wykorzystując swą siłę, umiejętności oraz spryt i nigdy nie uciekają się do sztuk magicznych, kalających dusze innych nacji.
Nic dziwnego, że Cymmeryjczycy zwykle wybierają ścieżkę związaną z bronią, krwią i ciężką pracą. Jako gracze macie do wyboru trzy z czterech archetypów: łotrów, żołnierzy i kapłanów. Ścieżka maga jest zamknięta dla Cymmeryjczyków, lecz większość z nich i tak nie jest zainteresowana zgłębianiem tajników magii. Ci, którzy czują więź z innymi światami wolą zostać kapłanami, by potem wstąpić w szeregi szamanów Niedźwiedzia. Ci, którzy wybiorą drogę łotra mogą wybrać klasę łowcy i barbarzyńcy, a żołnierze mogą zostać strażnikami, zdobywcami lub mrocznymi templariuszami. Niezależnie od dokonanego przez was wyboru, gra Cymmeryjczykiem będzie wyzwaniem!
Cymmeryjczycy mogą wybierać następujące klasy:
- Żołnierz: zdobywca, mroczny templariusz, strażnik
- Kapłan: szaman Niedźwiedzia
- Łotr: barbarzyńca, łowca
